Showing posts with label Hindi Poetry. Show all posts
Showing posts with label Hindi Poetry. Show all posts
Posted on
Wednesday, 14 February 2018
Read More
नज़र झुका, शरम सुरूर आने दे
झटक घटा, गरल ग़ुरूर आने दे
दबा के होंठ जला दे दिये सितारों में,
तू मुस्कुरा, ख़ुदा का नूर आने दे
ग़ज़ल में है, तू ही गुलाल में है
बहस में है, तू ही बवाल में है
न रिवाज़ों में न ही है किसी किताब में तू
तू लिफाफों में बंद बिंदियों के लाल में है
रंक की जीत, भैरवी राग हो तुम
भृंग का गीत, प्रगड़ पराग हो तुम
न तुम्हें बाँध सके शब्द कोई गीत कोई
हो जल का दुःख, अचल की आग हो तुम
फ़िक्र में हूँ, तू मेरी धमनियों में रज
तू मंदिरों की मग्न घंटियों में बज
चैत की सुस्त शिथिल चाल बदल,
तू पतंगों से सनी पंक्तियों में सज
यूँ ही कल रात तेरा ज़िक्र तेरी बात चली
दख्ल-अंदाज़ी तेरी हर साँस पर बेबाक चली
अफ़वाहें बड़ी गुज़री तेरे मोड़ से गुजरने की,
चहलकदमी बड़ी उस मोड़ पर तेरे बाद चली
उंगलियां फ़ेर कर लिख दे तू कहानी मेरी
भंवर की गोद में लिपटी है रवानी मेरी
भिगा दे रूह को ऐसी कोई बरसात कर,
मुझे छूंकर जवां कर दे तू जवानी मेरी
Love is composed of a single soul inhabiting two bodies.
- Aristotle
nazar jhuka, sharam suroor aane de
jhatak ghata, garal guroor aane de
daba ke hont jala de diye sitaron me
tu muskura, khuda ka noor aane de
ghazal mein hai, tu hi gulaal mein hai
behas mein hai, tu hi bawaal mein hai
na riwaazon mein na hi hai kisi kitaab mein tu
tu lifaafon me band bindiyon ke laal mein hai
rank ki jeet, bhairavi raag ho tum
bhring ka geet, pragad parag ho tum
na tumhe baandh sake shabd koi geet koi
ho jal ka dukh, achal ki aag ho tum
fikr me hu, tu meri dhamniyon me raj
tu mandiron ki magn ghantiyon me baj
chait ki sust shithil chaal badal,
tu patangon se sani panktiyon me saj
yun hi kal raat tera zikra teri baat chali
dakhal-andaazi teri har sans par bebak chali
afwahein badi guzri tere guzarne ki,
chehal kadmi badi uss mod par tere baad chali
ungliya fer kar likh de tu kahani meri
bhanwar ki god mein lipti hai rawani meri
bhiga de rooh ko aisi koi barsaat kar,
mujhe chhoon kar jawaa kar de tu jawani meri
Deepak Kripal
Posted on
Friday, 17 November 2017
Read More
आज आँखो में नींद नहीं
पर मायी तू लोरी ना सुनाना
खुलीआँखों से सपने ना चुराना
रात केअन्धेरे में मुझे खोना नहीं है
थकन तो बहुत है, पर मुझे सोना नहीं है
उस पार सवेरा मेरा इंतज़ार कर रहा है
मैं चाँद की सवारी पर हूँ
कब बत्तियां बुझेंगी
जुगनू नहीं दिखेंगे, तारे नहीं चमकेंगे
घड़ी की सुई सा टिक-टिक करता
ये रात का सफ़र बहुत लम्बा है
उलझन सी है, पर मुझे सोना नहीं है |
हर एक गुज़रता हुआ पल कुछ कह रहा है
ना बीता हूँ, ना रुका हूँ
तेरी ज़िंदगी में क़िस्सा-क़िस्सा जुड़ रहा हूँ
मैं ख़ुद से ही बातें कर रही हूँ
या वक़्त कोई कहानी बुन रहा है
गली का चौकीदार जागने को बोल रहा है
उसे नहीं पता शायद
घूमते हुए पंखे पर टकटकी लगाये हुई
मेरी निगाहें जाग रही हैं
पलकें भारी हो रही हैं, पर मुझे सोना नहीं है |
अभी तो बहुत से पन्ने पलटने हैं
कुछअच्छे, कुछ बुरे
कुछ भूले-बिसरे
कुछ तरो-ताज़ा
हर याद समेटी है रात के मुशायरे में
मेरी और झिंगुर की क्या खूब जुगलबंदी है
मेरे ख्याल उसकी आवाज़ बन कर
कोई धुन सुना रहे हैं
ख़ामोशी टूट गई पर रात अभी बाकी है
मुझे उगते हुए सूरज को देखना है
इस ख्याल पर एक झपकी आकर चली गयी
करवटों की जद्दोजहद बड़ गई हैअब
आसाँ तो नहीं ये,पर मुझे सोना नहीं है।
A poem by Sudha Kripal
"I have loved the stars too fondly to be fearful of the night."
- Sarah Williams
Posted on
Thursday, 16 November 2017
Read More
तेरे नाम को सजदे पे सजाया हुआ है
तन्हाइयों से दामन को समेटा हुआ है
ऐ इश्क़ के खुदा, ज़रा इधर भी नज़र कर ले
तेरी खुशबू को रूह में बसाया हुआ है
इस बेरुखी को गले से लगाया हुआ है
ऐ गुज़रती हवा, तू रुख इधर कर ले
फिर तन्हाइयों से दामन को लपेटे पाया है
खुद को आज फिर ग़म समेटे पाया है
ऐ जान-ए-अदा, तू कम सितम कर ले
मोहताज हो गया है सूनापन प्यार की चाह में
दिन गुज़र भी जाते ग़र रातें न होती राह में
ऐ दीवानी वफ़ा, कुछ तो शर्म कर ले
गुज़रती रही उस राह से हर रोज़ मैं
निकलती रही मेरी हर रज़ा बस अफ़सोस में
ऐ मेरे दिल की दुआ, बस कर ख़तम कर ले
सोनिया विश्वकर्मा
tere naam ko sajde pe sajaya hua hai
तन्हाइयों से दामन को समेटा हुआ है
ऐ इश्क़ के खुदा, ज़रा इधर भी नज़र कर ले
तेरी खुशबू को रूह में बसाया हुआ है
इस बेरुखी को गले से लगाया हुआ है
ऐ गुज़रती हवा, तू रुख इधर कर ले
फिर तन्हाइयों से दामन को लपेटे पाया है
खुद को आज फिर ग़म समेटे पाया है
ऐ जान-ए-अदा, तू कम सितम कर ले
मोहताज हो गया है सूनापन प्यार की चाह में
दिन गुज़र भी जाते ग़र रातें न होती राह में
ऐ दीवानी वफ़ा, कुछ तो शर्म कर ले
गुज़रती रही उस राह से हर रोज़ मैं
निकलती रही मेरी हर रज़ा बस अफ़सोस में
ऐ मेरे दिल की दुआ, बस कर ख़तम कर ले
सोनिया विश्वकर्मा
tere naam ko sajde pe sajaya hua hai
tanhaiyon se daaman ko sameta hua hai
ae ishq ke khuda, zara idhar bhi nazar kar le
teri khushboo ko rooh mein basaya hua hai
iss berukhi ko gale se lagaya hua hai
ae guzarti hawa, tu rukh idhar kar le
fir tanhaiyon se daaman ko lapete paya hai
khud ko aaj fir gham samete paya hai
ae jaan-e-adaa, tu kam sitam kar le
mohtaz ho gaya hai soonapan pyar ki chah mein
din guzar bhi jaate gar raatein na hoti raah mein
ae diwani wafa, kuch to sharam kar le
guzarti rahi uss raah se har roz main
nikalti rahi meri har raza bus afsos mein
ae mere dil ki dua, bus kar khatam kar le
A poem by Soniya Vishwakarma
ae ishq ke khuda, zara idhar bhi nazar kar le
teri khushboo ko rooh mein basaya hua hai
iss berukhi ko gale se lagaya hua hai
ae guzarti hawa, tu rukh idhar kar le
fir tanhaiyon se daaman ko lapete paya hai
khud ko aaj fir gham samete paya hai
ae jaan-e-adaa, tu kam sitam kar le
mohtaz ho gaya hai soonapan pyar ki chah mein
din guzar bhi jaate gar raatein na hoti raah mein
ae diwani wafa, kuch to sharam kar le
guzarti rahi uss raah se har roz main
nikalti rahi meri har raza bus afsos mein
ae mere dil ki dua, bus kar khatam kar le
A poem by Soniya Vishwakarma
Posted on
Friday, 27 October 2017
Read More
इश्क़ की रिवायत कुछ यूँ निभा बैठे
हम उसके उन्स में दामन जला बैठे
भर के अश्क़ जब मांगी मेरे यार ने रज़ा,
हम उसी को भूल जाने की क़सम खा बैठे
कि क़ुरबतों की कब्र भर के आया था
वो क़यामत का सफर कर के आया था
कश्ती यूँ गुज़री कुछ गर्दिश के मोड़ से,
बेअदब हर भंवर पे मर के आया था
शबनम की कोख पर आशियाने नहीं बनते
ख़ंजर की नोक पर मैख़ाने नहीं बनते
होता यूँ इल्म जो अंजाम-ए-इश्क़ का,
दुष्वार-ए-दौर में दीवाने नहीं बनते
नासाज़ सी नज़्म से नग़मा चुराएं क्या
बेज़ार सी बज़्म से बाज़ी लगाएं क्या
लाख लहज़ों में लिख भी लें अल्फ़ाज़ मग़र,
जनाज़ा-ए-वक्त को जुमला थमाएं क्या
न जाने किस कैफ़ियत, किस हालात में होगा
शायद वो भी मेरी फ़िक्र में, फ़िराक में होगा
दफ़्न सीने में कर के दूर मुझसे निकला था,
जल रहा अब भी उसी इश्क़-ए-तब-ओ-ताब में होगा
उसके मसले मेरे मसलों से मुख़्तलिफ़ रहे होंगे
न जाने कितने रंज-ओ-ग़म उसने तकिये से कहे होंगे
हमें ग़म है तो बस उसकी पथराई आँख का,
वो पत्थर टूट कर हर बार उसके रुख़सार पर पड़े होंगे
जो मयस्सर न हुई, उस नादानी का क्या करें
वो ज़िक्र भी नहीं करता, हम क़ुर्बानी का क्या करें
कोई सनम की ख़ैरियत की ख़बर ही दे दे,
हम बे-फ़ज़ूल की बदनामी का क्या करें
बुझे दीपक को ही नूर-ए-आफ़ताब कह देंगे
कोरे कागज़ को हम किस्मत की किताब कह देंगे
तो क्या हुआ जो आइना हमसे रूठ गया,
हम टूटे कांच को भी पूनम का चाँद कह देंगे
मेरे फ़लक पे फ़ानूस बन के छाया तो कर
ख़यालात-ए-फर्श पर यूँ ही कभी आया तो कर
मुद्दत हुई तेरी मशरूफ़ियत को मशहूर हुए,
ख्वाबों में ही सही, महज़ दो पल कभी ज़ाया तो कर
ख़ुश्क लब तिशनगी पर आमादा तो हैं
दूर रहने का ही सही, मग़र वादा तो है
उधेड़-बुन में यूँ ही कभी ये बात उठी,
इश्क़ पूरा न सही, इश्क़ आधा तो है
The course of true love never did run smooth.
- William Shakespeare
ishq ki riwaayat kuch yun nibhaa baithe
hum uske uns mein daaman jala baithe
bhar ke ashq jab maangi mere yar ne razaa,
hum usi ko bhul jane ki kasam kha baithe
ki qurbaton ki kabra bhar ke aaya tha
wo qayamat ka safar kar ke aaya tha
kashti yun guzri kuch gardish ke mod se,
be-adab har bhanwar pe mar ke aaya tha
shabnam ki kokh par ashiyane nahi bante
khanjar ki nok par maikhaane nahi bante
hota yun ilm jo anjaam-e-ishq ka,
dushwar-e-daur mein deewane na bante
naasaaz si nazm se naghma churayein kya
bezaar si bazm se baazi lagayein kya
lakh lehzon mein likh bhi lein alfaaz magar,
janaaza-e-waqt ko jumlah thamayein kya
na jane kis kaifiyat, kis halaat me hoga
shayad wo bhi meri fikra me, firaaq me hoga
dafn seene me karke door mujhse nikla tha,
jal raha ab bhi usi ishq-e-tab-o-taab me hoga
uske masle mere maslon se mukhtalif rahe honge
na jane kitne ranj-o-gham usne takiye se kahe honge
humein gham hai to bus uski pathrayi aankh ka,
wo patthar toot kar har baar uske rukhsar par pade honge
jo mayassar na hui, uss naadani ka kya karein
wo zikra bhi nahi karta, hum qurbaani ka kya karein
koi sanam ki khairiyat ki khabar hi de de,
hum be-fazool ki badnami ka kya karein
bujhe deepak ko hi noor-e-aftab keh denge
kore kaagaz ko hum kismat ki kitab keh denge
to kya hua jo aaina humse rooth gaya,
hum toote kaanch ko bhi poonam ka chand keh denge
mere falaq pe fanoos ban ke chhaya to kar
khayalat-e-farsh par yun hi kabhi aaya to kar
muddat hui teri mashroofiyat ko mashhoor hue,
khwabon me hi sahi, mehez do pal kabhi zaaya to kar
khushq labb tishnagi par aamada to hain
door rehne ka hi sahi, magar waada to hai
udhed-bun me yun hi kabhi ye baat uthi,
ishq poora na sahi, ishq aadha to hai
A poem by Deepak Kripal
hum uske uns mein daaman jala baithe
bhar ke ashq jab maangi mere yar ne razaa,
hum usi ko bhul jane ki kasam kha baithe
ki qurbaton ki kabra bhar ke aaya tha
wo qayamat ka safar kar ke aaya tha
kashti yun guzri kuch gardish ke mod se,
be-adab har bhanwar pe mar ke aaya tha
shabnam ki kokh par ashiyane nahi bante
khanjar ki nok par maikhaane nahi bante
hota yun ilm jo anjaam-e-ishq ka,
dushwar-e-daur mein deewane na bante
naasaaz si nazm se naghma churayein kya
bezaar si bazm se baazi lagayein kya
lakh lehzon mein likh bhi lein alfaaz magar,
janaaza-e-waqt ko jumlah thamayein kya
na jane kis kaifiyat, kis halaat me hoga
shayad wo bhi meri fikra me, firaaq me hoga
dafn seene me karke door mujhse nikla tha,
jal raha ab bhi usi ishq-e-tab-o-taab me hoga
uske masle mere maslon se mukhtalif rahe honge
na jane kitne ranj-o-gham usne takiye se kahe honge
humein gham hai to bus uski pathrayi aankh ka,
wo patthar toot kar har baar uske rukhsar par pade honge
jo mayassar na hui, uss naadani ka kya karein
wo zikra bhi nahi karta, hum qurbaani ka kya karein
koi sanam ki khairiyat ki khabar hi de de,
hum be-fazool ki badnami ka kya karein
bujhe deepak ko hi noor-e-aftab keh denge
kore kaagaz ko hum kismat ki kitab keh denge
to kya hua jo aaina humse rooth gaya,
hum toote kaanch ko bhi poonam ka chand keh denge
mere falaq pe fanoos ban ke chhaya to kar
khayalat-e-farsh par yun hi kabhi aaya to kar
muddat hui teri mashroofiyat ko mashhoor hue,
khwabon me hi sahi, mehez do pal kabhi zaaya to kar
khushq labb tishnagi par aamada to hain
door rehne ka hi sahi, magar waada to hai
udhed-bun me yun hi kabhi ye baat uthi,
ishq poora na sahi, ishq aadha to hai
A poem by Deepak Kripal
Posted on
Thursday, 24 August 2017
Read More
अभी रुक जा मेरे क़ातिल
तनिक रुक जा, सबर कर ले
कसक बाकी हैं थोड़ी सी
तू जी भर के क़तल कर ले
बहुत अब हो चुकी बातें
बड़ी छोटी खुराफातें
बरस जा बेसबब बन के
बसंती रंग दे रातें
उजालों को धुंआ कर दे
अंधेरों को शमा कर दे
दिखा ऐसी मिसालें तू,
नुमाइश बेपनाह कर दे
मेरे खत की सियाही है
मैं प्यासा तू सुराही है
थमा हूँ तेरे जानिब यूँ,
मैं ज़र्रा तू तबाही है
गुलाबी खेत देंगे हम
सुनहरी रेत देंगे हम
लगा कीमत मेरे दिल की
ये धड़कन बेच देंगे हम
किनारों से किनारा कर
समंदर तू नज़ारा कर
नशीली नांव है मेरी
सुनामी का इशारा कर
तक़ल्लुफ़ आखरी कर दे
छलकते जाम दो भर दे
भिगा दे मौत को मेरी
तू मुझको बेसबर कर दे
मैं मुद्दत से मुरादी हूँ
भरोसा रख मैं राज़ी हूँ
तुझे शायद पता ना हो,
तेरी तरहा शराबी हूँ
abhi mat ja mere qatil,
तनिक रुक जा, सबर कर ले
कसक बाकी हैं थोड़ी सी
तू जी भर के क़तल कर ले
बहुत अब हो चुकी बातें
बड़ी छोटी खुराफातें
बरस जा बेसबब बन के
बसंती रंग दे रातें
उजालों को धुंआ कर दे
अंधेरों को शमा कर दे
दिखा ऐसी मिसालें तू,
नुमाइश बेपनाह कर दे
मेरे खत की सियाही है
मैं प्यासा तू सुराही है
थमा हूँ तेरे जानिब यूँ,
मैं ज़र्रा तू तबाही है
गुलाबी खेत देंगे हम
सुनहरी रेत देंगे हम
लगा कीमत मेरे दिल की
ये धड़कन बेच देंगे हम
किनारों से किनारा कर
समंदर तू नज़ारा कर
नशीली नांव है मेरी
सुनामी का इशारा कर
तक़ल्लुफ़ आखरी कर दे
छलकते जाम दो भर दे
भिगा दे मौत को मेरी
तू मुझको बेसबर कर दे
मैं मुद्दत से मुरादी हूँ
भरोसा रख मैं राज़ी हूँ
तुझे शायद पता ना हो,
तेरी तरहा शराबी हूँ
abhi mat ja mere qatil,
tanik ruk ja, sabar kar le
kasak baki hai thodi si,
ke jee bhar ke qatal kar le
bahut ab ho chuki baatein
badi chhoti khurafaatein
baras ja besabab ban ke
basanti rang de raatein
ujaalon ko dhuaan kar de
andheron ko shama kar de
dikha aisi misaalein tu,
numaaish bepanah kar de
mere khat ki siyaahi hai
main pyasa tu suraahi hai
thama hu tere jaanib yun,
main zarraa tu tabaahi hai
gulaabi khet denge hum
sunehri ret denge hum
laga keemat mere dil ki
ye dhadkan bech denge hum
kinaaron se kinara kar
samandar tu nazaara kar
nasheeli naaw hai meri
sunaami ka ishara kar
takalluf aakhri kar de
chhalkte jaam do bhar de
bhiga de maut ko meri
tu mujhko besabar kar de
badi chhoti khurafaatein
baras ja besabab ban ke
basanti rang de raatein
ujaalon ko dhuaan kar de
andheron ko shama kar de
dikha aisi misaalein tu,
numaaish bepanah kar de
mere khat ki siyaahi hai
main pyasa tu suraahi hai
thama hu tere jaanib yun,
main zarraa tu tabaahi hai
gulaabi khet denge hum
sunehri ret denge hum
laga keemat mere dil ki
ye dhadkan bech denge hum
kinaaron se kinara kar
samandar tu nazaara kar
nasheeli naaw hai meri
sunaami ka ishara kar
takalluf aakhri kar de
chhalkte jaam do bhar de
bhiga de maut ko meri
tu mujhko besabar kar de
main muddat se muraadi hu
bharosa rakh, main raazi hu
tujhe shayad pata naa ho,
teri tarhaa sharaabi hu
A poem by Deepak Kripal
A poem by Deepak Kripal
And in her eyes I see something more beautiful than the stars.
- Beth Revis (Across the Universe)
Posted on
Thursday, 8 September 2016
Read More
sameta kayi barisho ko yun to maine,
har subah fir bhi talkh chheenton ke sath aayi..
chaadrein jo odhi kabhi ghaav dhakne ko,
patjhad lapete sard salwaton ki shaakh aayi..
ab jab kismat ko kose hue bhi barso hue,
kayi saawan gaye mere sapno ko tarse hue..
leke aayi wo haathon me deepak-diye,
teekhe naino me chhaanv si palkein siye..
main aaungi aur ye samaa badal dungi,
muskuraungi aur dil thama badal dungi..
jis lakeer par likha tera mukkaddar hai,
mita dungi use har baddua badal dungi..
wo kehti gayi par humne kuch suna nahi,
dhaago me uljhe rahe ikk sapna bhi buna nahi..
sadiyo se maun waqt ki ye sakht aazmaish thi,
ghadi ke kaanto ko bhi ab kisi qatl ki khwahish thi..
jamaal-e-yaar wo aisi majaal kar gaya,
daba ke hont wo mushqil sawaal kar gaya..
muflis se mohabbat ka sabab jo pucha,
wo chhookar mujhe dus aur bawaal kar gaya..
ishaaron me hi likh gaya wo kitabein kayi,
padhne laga to lag gayi raatein kayi..
mere aansu mere ranjo ko bedakhal kar dein,
kar gaya kuch aisi wo khurafaatein kayi..
gila na lau se hai na shaatir lakeer se,
na dushman ki dua, na kaafir fakeer se..
ke kale rang se keh do, kare kuch aur koshish,
hain hum gulfaam ke ghayal gulaabi teer se..
subah ki aab, shaam ka til hai wo,
noor-e-aaftaab, peer ka dil hai wo..
kasam khanjar ki seene me pada hai jo abhi tak,
bada pyara bada masoom sa qaatil hai wo..
sanam ki jo mile qurbat, jagah benaam ho,
faqat wo ho safar lamba, bina anjaam ho..
ke kuch keh de khuda aisi bhi kahani meri,
seene ho mera, aur unki baahein badgumaan ho..
jo aao to bhar jana daraarein meri,
jo jao to le jaana nigaahein meri..
jama do barf sa ban jao tum paani mera,
ke banjar khet hai aur ret si aahein meri..
ke lau jala kar hi wo bulbula bujha hoga,
use kho kar hi maalik ghumshuda bana hoga..
yuhi nahi hua hoga kaamil karishma,
mere yaar ko bana kar hi rab khuda bana hoga..
At the touch of love, everyone becomes a poet.
- Plato
Posted on
Saturday, 11 June 2016
tune pee bhi liya,
hoton pe pyaas bani rahi,
main paani gunguna sa hu..
aansu kayi guzre tere gaalo se,
unn kaaton me tu gulab bani rahi,
main kissa kal hua sa hu..
dete rahe tum humko hi galiya,
aankhein fir bhi udaas bani rahi,
main geet ansuna sa hu..
yaadon pe pehre tune lakh diye,
Read More
tujhe chhuu bhi liya,
fir bhi tu bheegi nahi,
main badal manchala sa hu..
main badal manchala sa hu..
tune pee bhi liya,
hoton pe pyaas bani rahi,
main paani gunguna sa hu..
aansu kayi guzre tere gaalo se,
unn kaaton me tu gulab bani rahi,
main kissa kal hua sa hu..
dete rahe tum humko hi galiya,
aankhein fir bhi udaas bani rahi,
main geet ansuna sa hu..
yaadon pe pehre tune lakh diye,
meri shararat ki wo shaam bani rahi,
main shayar badnuma sa hu..
yun to arsaa hua tumhe bole hue,
baatein fir bhi tamaam bani rahi,
main patthar hu shila sa hu..
main jaake bhi tujh mein aata raha,
meri aag tere seene mein bani rahi,
main deepak diljala sa hu..
chhod ke aaye they chale jao keh ke,
main shayar badnuma sa hu..
yun to arsaa hua tumhe bole hue,
baatein fir bhi tamaam bani rahi,
main patthar hu shila sa hu..
main jaake bhi tujh mein aata raha,
meri aag tere seene mein bani rahi,
main deepak diljala sa hu..
chhod ke aaye they chale jao keh ke,
teri dehleez pe un sapno ki laash bani rahi,
main dushman ki dua sa hu..
main dushman ki dua sa hu..
Absence makes the heart grow fonder.
- Unknown
Posted on
Wednesday, 13 April 2016
Read More
ek baat rehne de is dil mein..
ek yaad rehne de is dil mein..
khud ko to kab ka hawale kar chuke tere,
ek toota khwaab rehne de is dil mein..
mar to kab ke chuke hain hum is duniya ke liye,
bas khud ke liye ek lamha rehne de is dil mein..
toot chuka hu kab ka thokar kha kha kar,
ek dhadkan khud ke liye rehne de is dil mein..
ek adhuri saans rehne de is dil mein..
A poem by Sourabh Panwar
Posted on
Wednesday, 5 August 2015
Read More
ulajh jaun to dhaaga kehna,
sulajh jaun to bhool
bikhar jaun to pankhudi,
lipat jaun to phool
sulajh jaun to bhool
bikhar jaun to pankhudi,
lipat jaun to phool
badal jaun to mausam kehna,
nikhar jaun to geet
gila karu to dushman kehna,
mila karu to meet
nikhar jaun to geet
gila karu to dushman kehna,
mila karu to meet
fisal jaun to neeyat kehna,
pighal jaun to him
sarak jaun to ghunghat kehna,
dhadak jaun to dil
bigad jaun to baadal kehna,
sudhar jaun to neer
baha karu to aansu kehna,
ruka karu to peer
machal jaun to jharna kehna,
chhalak jaun to jaam
naa pahuchu to kismat kehna,
pahuchu to anjaam
hansaa karu to pagal kehna,
daga karu to daag
bujha karu to pani kehna,
jala karu to aag
qatal karu to khanjar kehna,
rapat jaun to ret
bigad jaun to banjar kehna,
sudhar jaun to khet
idhar aaun to pritam kehna,
udhar jaun to mauj
wafa karu to zindagi,
jafa karu karu to maut
khila karu to saawan kehna,
jhulas jaun to ghaam
samajh jaun to raavan kehna,
naa samjhu to raam
palat jaun to jiya bulana,
sulat jaun to saanwra
bhala lagu to piya bulana,
bura lagu to baawra

















